با سلام خدمت دوستان ، در جلسه ی ۶۵ خانه ترانه اصفهان ، آخرین ترانه ی باقی مانده از آلبوم "حسرت پرواز " بررسی خواهد شد . در این جلسه همچنین نگاهی بر ترانه ی "روزنه " خواهیم داشت که بحث پیرامون این ترانه بر پایه ی نوشته ی روزبه آزادی راجع به این ترانه خواهد بود ، در ادامه به جمع آوری ، بررسی و انتخاب ترانه های کودکی که پیرو سفارش هفته ی گذشته ی حوزه نوشته شده اند خواهیم پرداخت ، در خاتمه جلسه را با ترانه خوانی دوستان حاضر به پایان می رسانیم ، با ما همراه باشید :
ترانه : صدام کردی
ترانه سرا : ایرج جنتی عطایی
خواننده : ابراهیم حامدی
آهنگ و تنظیم : شوبرت آواکیان
آلبوم : حسرت پرواز
تو از متن کدوم رویا رسیدی ، که تا اسمت رو گفتی شب جوون شد ؟!
که از رنگ صدات دریا شکفت و نگاه من پر از رنگین کمون شد ؟!
تو از خاموشی ِ دلگیر ِ رویا ، صدام کردی ، صدام کردی دوباره !
صدا کردی منو از بغض ِ مهتاب ، از اندوه گل و اشک ستاره !
صدام کردی صدام کردی نگو نه !
اگر چه خسته و خاموش بودی !
تو بودی و صدای تو صدام زد ...
اگر چه دور و ظلمت پوش بودی !
تو چیزی گفتی و شب جای ِ من شد ،
من از نور و غزل زیبا شدم باز ...
تو گیج و ویج ِ از خود گم شدنها ...
من از من مُردم و پیدا شدم باز !
از این تک بِستر تنهایی عشق ، از این دنج سقوط آخر من !
صدام کردی که برگردم به پرواز ، به اوج حس سبز با تو بودن !
صدام کردی که رو خاموشی ِ من ، یه دامن یاس نورانی بپاشی !
برهنه از هراس و تازه از عشق ، توی آغوش جان ِ من رها شی !
صدام کردی صدام کردی نگو نه !
اگر چه خسته و خاموش بودی !
تو بودی و صدای تو صدام زد ...
اگر چه دور و ظلمت پوش بودی !
تو چیزی گفتی و شب جای ِ من شد ،
من از نور و غزل زیبا شدم باز ...
تو گیج و ویج ِ از خود گم شدنها ...
من از من مُردم و پیدا شدم باز !
نگاهی بر ترانه ی " روزنه ، سروده ی " ایرج جنتی عطایی"
نوشته ی : روزبه آزادی
در ابتدا لازم می دانم بگویم که این نوشته نها برداشتی ست که شخصا از این ترانه داشتم و دیگر هیچ .
به گمان من این ترانه از نظر فرم و ساختار چینش مصرع ها تفاوتهای بسیاری با گذشته ی ایرج جنتی عطایی و حتی دیگران دارد که به تفصیل به آن می پردازم .
ابتدا ترانه را با هم مرور می کنیم .
تو روزنه ی نوری ، درخانه ی ظلمت پوش
ديباچه ی آوازی ، بر متن شبِ خاموش
چيزی به من از باران ، چيزی به من از پرواز
چيزی به من از گريه ، چيزی به من از آواز
می بخشی و می خوابی ، در بستری ازاعجاز
می مانم و می رويم ، درسنگرِ يک آغوش
بر متن شب خاموش
شب حوصله می سوزد ، وقتی که تو درخوابی
ظلمت همه ی دنياست ، وقتی تو نمی تابی
تنديسه ی تنها یی ، درخوابی و زيبا یی
مهتابی و بر پيکر ، دوری و همينجایی
درخانه ی ظلمت پوش
***
تو روزنه ی نوری ، درخانه ی ظلمت پوش
ديباچه ی آوازی ، بر متن شبِ خاموش
با شنیدن دو بند ابتدایی ترانه به وسیله ی دو تصویر در می یابیم که با یک ترانه ی عاشقانه-انسانی روبرو هستیم . با پیش زمینه ای که از کلمه ی "شب" در شعر و ترانه _ و به خصوص ترانه های ایرج جنتی _ داریم تندیسی مقدس از عشق در ذهن ما حک می شود . همانگونه که در اکثر ترانه های او معشوق نقش یک آزادی بخش ، نجات بخش ، تکیه گاه و کسی که می توان با او از این دنیای پست گریخت و با پلیدی ها جنگید ، را داشته . او هیچ وقت در ترانه هایش معشوق را به آسمان ها نبرد و هیچ وقت او را زیر پا له نکرد . همیشه او را نیز مانند خود یک انسان می دید . همانطور که سال ها پیش سرود :
"قد آغوش من ، نه زیادی نه کمی "
***
چيزی به من از باران ، چيزی به من از پرواز
چيزی به من از گريه ، چيزی به من از آواز
می بخشی و می خوابی ، در بستری ازاعجاز
می مانم و می رويم ، درسنگرِ يک آغوش
بر متن شب خاموش
در بند دوم ترانه به تصویری بر می خوریم که از لحاظ ساخت تصویر ، در ترانه کمتر شاهد اینگونه تصاویر بوده ایم . در مصراع اول این بند معشوق چیزی از باران(1) و پرواز(2) ( حرکت از پایین به سمت بالا و از بالا به سمت پایین ) به شاعر می بخشد و گویی معشوق تمام حرکت هستی و حتی چیزی از کل هستی را به شاعر می بخشد و این متفاوت با گذشته ی ترانه است که
اکثرا شاعر جهان را پیشکش معشوق خود می کرد . در مصراع دوم همین باران(1) و پرواز(2) جنبه ی انسانی می یابد و به گریه(1) و آواز(2) تبدیل می شود و گویی معشوق بخشی انسان را به شاعر می بخشد . و پس از این بخششهای عاشقانه است که معشوق بلافاصله در بستری که شاعر4 بار اعجاز معشوق را در آن دیده می خوابد و زمینه ساز قسمت دوم ترانه می شود .
استفاده از واژه ی "چیزی" در بندی که گذشت باعث می شود تمام توجه معطوف فعل (بخشیدن) بشود . گویا در اینجا مهم این فعل بخشیدن بوده و نه این که چه چیز بخشیده شده .
به من چیزی بده از موج و شبنم
به من چیزی بگو از ماه و ماهی (ستاره-آلبوم : یه قطره دریا)
وقتی تو گریه می کنی ، شک می کنم به بودنم
پر می شم از خالی شدن ، گم میشه چیزی از تنم ( وقتی تو گریه می کنی -آلبوم : شب نیلوفری)
تو چیزی گفتی و شب جای من شد
من از نور و غزل زیبا شدم باز( صدام کردی- آلبوم : حسرت پرواز)
در بندِ مذکور نوع چینش مصراع ها با گذشته کاملا متفاوت است . سه مصراع اولی باهم هم قافیه سپس مصراع چهارم با یک نیم مصراع هم قافیه شده است . نیم مصراعی که ترانه را به بیت اول ترجیع می دهد و فضای رخوت آلود و تاریک و خاموش را یادآوری می کند . این ترجیع بند نیز کاملا متفاوت است . زیرا در گذشته یک یا چند بیت کامل به صورت ترجیع بند تکرار می شد که در این ترانه یک نیم مصراع این نقش را دارد .
شب حوصله می سوزد ، وقتی که تو درخوابی
ظلمت همه ی دنياست ، وقتی تو نمی تابی
تنديسه ی تنها یی ، درخوابی و زيبا یی
مهتابی و بر پيکر ، دوری و همينجایی
درخانه ی ظلمت پوش
پس از آنکه در قسمت اول به خواب معشوق رسیدیم . در این بند استفاده از فعل "سوختن" علاوه بر آنکه به وسیله ی آشنایی زدایی باعث تشخص و مورد توجه قرار گرفتن واژه ی "حوصله" می شود ، شاید بهترین تعبیر برای از تمام شدن حوصله با سرعت زیاد باشد . سپس او مانند ماه که گرچه از زمین دور است اما تأثیر خود را بر شب می گذارد تأثیر خود را گذاشته و با عبارت "دوری و همینجایی" تصویر ماه در ذهن کامل می شود و سپس "در خانه ی ظلمت پوش" می آید تا هم معادلی برای "همینجایی باشد" و هم ترانه را دوباره به بیت اول ترجیع کند تا ترانه در هم نوردیده شود و فرم به بهترین شکل ممکن پایان پذیرد و تأثیری عمیق در ذهن شنونده بگذارد . زیرا تمام این عاشقانه سرایی در خانه ای ظلمت پوش اتفاق افتاده است .
با تشکر از توجه دوستان همراه و با آرزوی دیدار شما در جلسه !
در ادامه ی تحلیل آلبوم "حسرت پرواز" در جلسه ی ۶۴ به دو ترانه ی "حنا خانوم" و "پروانه ای در مشت" می پردازیم . همچنین بخش موسیقی غربی با پخش و تحلیل یک ترانه ادامه می یابد .
ترانه : پروانه ای در مشت
آلبوم : حسرت پرواز
خواننده : ابراهیم حامدی
نرانه سرا : ایرج جنتی عطایی
آهنگساز : شوبرت آواکیان
تنظیم : شوبرت آواکیان
مثل تو ، مثه یه کفتر
مثل من ، مثل یه کودک
مثل من ، مثل یه شاخه
مثل تو ، مثل به پوپک
مثل ابریشم تاریک این شبراه ی خاموش
که گر می گیره از خودسوزی شاداب یک آواز
مثل آیینه ی بی نبض این تالاب زنبق پوش
که تن واکرده زیر بارش رگبار موچ انداز
مثل پروانه ای در مشت
چه آسون می شه ما رو کشت
مثل تصویر ماه تلخ تبعیدی
که رو تالاب این بیراهه افتاده
مثل این ساکت دلگیر آواره
که تن واکرده رو دلتنگی جاده
ما رو با قطره ی اشکی می شه لرزوند و ویرون کرد
مارو با بوسه ی شعری می شه ترانه بارون کرد
مثل پروانه ای در مشت
چه آسون می شه ما رو کشت
تو این بیداد پهناور ، تو این شبراهه ، سرتاسر
نه یک دست و نه یک آغوش ، نه یک سنگ و نه یک سنگر
پناهی نیست جز آواز ، رفیقی نیست جز دیوار
کجایی ای چراغ عشق ؟ منو از سایه ها بردار
مثل پروانه ای در مشت
چه آسون می شه ما رو کشت
/////////////////////////////////////////////////////////////////////
ترانه : حنا خانوم
آلبوم : حسرت پرواز
خواننده : ابراهیم حامدی
نرانه سرا : زویا زاکاریان
آهنگساز : شوبرت آواکیان
تنظیم : شوبرت آواکیان
حنا ، حنا ، خانوم حنا !
چه اسمیه اسم شما !
ناز آهنگ بهاره
صدای نرم زمزمه
میون بارون و گله
بوی عاشقونه داره
عروسی ستاره ها
تو اوج چشمای شما
یه افق منظره داره
برای پرواز دلم
رو به حیاط عاشقا
چشمتون پنجره داره
حنا خانوم دل من
یه جای قصه انگار
منتظر شما بود
پشت در باغ بهار
اون همه آه و انتظار
به خاطر شما بود
حنا ، حنا ، خانوم حنا
هلهله ب فلب شما
ضرب نوبرانه داره
برای رقصیدن دل
تو سینه ی چلچله ها
تا بخوای ترانه داره
برای بوسیدن یار
تو سایه بارون چنار
تب کودکانه داره
صدای آواز منه
تو کوچه پرسه می زنه
تا بخوای بهانه داره
حنا خانوم دل من
یه جای قصه انگار
منتظر شما بود
پشت در باغ بهار
اون همه آه و انتظار
به خاطر شما بود
/////////////////////////////////////////////////////////////////////
Windmills of Your Mind Lyrics
Michel legrand
Round, like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel.
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
Like a snowball down a mountain
Or a carnaval balloon
Like a carousell that's turning
Running rings around the moon
Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on his face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
Like a tunnel that you follow
To a tunnel of it's own
Down a hollow to a cavern
Where the sun has never shone
Like a door that keeps revolving
In a half forgotten dream
Or the ripples from a pebble
Someone tosses in a stream.
Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on his face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
Keys that jingle in your pocket
Words that jangle your head
Why did summer go so quickly
Was it something that I said
Lovers walking along the shore,
Leave their footprints in the sand
Was the sound of distant drumming
Just the fingers of your hand
Pictures hanging in a hallway
And the fragment of this song
Half remembered names and faces
But to whom do they belong
When you knew that it was over
Were you suddenly aware
That the autumn leaves were turning
To the color of her hair
Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
As the images unwind
Like the circle that you find
In the windmills of your mind
Pictures hanging in a hallway
And the fragment of this song
Half remembered names and faces
But to whom do they belong
When you knew that it was over
Were you suddenly aware
That the autumn leaves were turning
To the color of her hair
Like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
As the images unwind
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
گرد , مثل يه دايره تو يه مارپيچ
مثل يه چرخ ميون ِ يه چرخ
هيچ وخ پايان يا شروعي نداره
روي يه چرخ هميشه گردون
مثل يه گوله برف پايين يه كوه
يا يه جشنواره بالون
مثل يه چرخ و فلك كه داره مي گرده
حلقه هاي گردون دور ِ ماه
مثل يه ساعت كه دستاش دارن پاك مي كنن
دقيقه هاي گذشته رواز روي صورتش
شبيه يه سيب ِ و دنيا
بي صدا تو فضا دوران داره
مثل دايره هايي كه پيدا مي كني
تو آسياب بادي افكارت
مثل يه تونل كه دنبال مي كني
به سوي يه تونل ِ به دنبال خود
ته يه گودال به سوي يه غار
اونجا كه خورشيد هرگز نتابيد
مثل يه در ِ گردون كه مرتب مي گرده
تو يه روياي نيمه فراموش شده
يا موجاي روي يه نهر
وقتي يه ريگُ ميندازي توش
مثل يه ساعت كه دستاش دارن پاك مي كنن
دقيقه هاي گذشته رو از روي صورتش
شبيه يه سيب ِ و دنيا
بي صدا تو فضا دوران داره
مثل دايره هايي كه پيدا مي كني
تو آسياب بادي افكارت
كليدايي كه تو جيبت صدا مي كنن
كلماتي كه سرتُ درد ميارن
چرا تابستون اينقدر زود گذشت
اين چيزي بود كه من گفتم ؟
عاشقا قدم مي زنن روي ساحل
جا ميذارن جا پاشونُ روي ساحل
صداي ضرب انگشتان ِ تو بود
كه از فاصله ها به گوش مي رسيد
عكساي آويزون شده تو يه راهرو
و پراكندگي اين ترانه
اِسمها و چهره هاي نيمه به ياد مونده
اما به كيا تعلق دارن
موقعي كه ميدونستي اين تموم شده
ناگهان متوجه شدي كه
برگاي خزون به رنگ
گيسوان اون (مونث) در اومده
گرد , مثل يه دايره تو يه مارپيچ
مثل يه چرخ ميون ِ يه چرخ
هيچ وخ پايان يا شروعي نداره
روي يه چرخ هميشه گردون
مثل تصويراي ساكن
مثل دايره هايي كه پيدا مي كني
تو آسياب بادي افكارت
عكساي آويزون شده تو يه راهرو
و پراكندگي اين ترانه
اِسمها و چهره هاي نيمه به ياد مونده
اما به كيا تعلق دارن
موقعي كه ميدونستي اين تموم شده
ناگهان متوجه شدي كه
برگاي خزون به رنگ
گيسوان اون (مونث) در اومده
گرد , مثل يه دايره تو يه مارپيچ
مثل يه چرخ ميون ِ يه چرخ
هيچ وخ پايان يا شروعي نداره
روي يه چرخ هميشه گردون
مثل تصويراي ساكن
مثل دايره هايي كه پيدا مي كني
تو آسياب بادي افكارت
/////////////////////////////////////////////////////////////////////
در جلسه ی 64 دو ترانه ی دیگر ازآلبوم حسرت پرواز را از نظر خواهیم گذراند و همچنین بخش " ترانه و تحول ادبیات موزون در موسیقی عامیانه و کلاسیک ایران" نیز توسط آقای امینی ادامه خواهد یافت . همراه ما باشید :
ترانه : بگو نه !
آلبوم : حسرت پرواز
خواننده : ابراهیم حامدی
ترانه سرا : ایرج جنتی عطایی
آهنگساز : شوبرت آواکیان
تنظیم کننده : شوبرت آواکیان
بگو نه ! به خط کشیدن رو پر پرواز رویا !
بگو نه به سنگ پروندن به قناری ، به شقایق !
به قفس کردن مهتاب ، به سیاه کردن آینه !
بگو نه به سنگسار دو تا پروانه ی عاشق !
رد شو از ترس و به سایه بگو نه !
بگو نه که کوچه گل بارون شه !
به سکوت و شب بگو نه !
بگو نه که عاشقی آسون شه !
بگو آره به ستاره !
بذار از صدات یخ شب وا شه !
به رهایی بگو آره !
بگو آره که جهان زیبا شه !
بگو آره به ترانه !
بگو آره به شکفتن !
بگو نه به رمز و راز و به اشاره ها بگو نه !
تو به این نو شدن از نو بگو آره ، بگو آره !
به دوباره دل سپردن ، به دوباره ها بگو نه !
ترانه : بانوی خاوری
آلبوم : حسرت پرواز
خواننده : ابراهیم حامدی
ترانه سرا : زویا زاکاریان
آهنگساز : شوبرت آواکیان
تنظیم کننده : شوبرت آواکیان
ای طلا بانوی ناب خاوری ، بسه تن دادن به ناباوری !
چه کسی گفته من از تو بیشترم ، چه کسی گفته تو از من کمتری ؟
شرم قصه ی منه سکوتِ من ، بی سبب هرگز نبود غروب تو !
من شریک جرم آزار توام ، در لباس یاور و محبوب تو !
زخمی باغ عدن ، جفت من ، نیمه ی من !
عشق باشکوهتو ، با غرور فریاد بزن !
نازنین از قفس بیزار من ، جای تو گوشه ی خاموشی نبود !
همدل و همراه من ، خونه ی تو پشت پرده ی فراموشی نبود !
قصه حوا رو بسپار دست باد ، بذار این افسانه رو باد ببره !
گرچه بادِ از نفس افتاده هم ، این فریب کهنه رو نمی خَره !
زخمی باغ عدن ، جفت من ، نیمه ی من !
عشق باشکوهتو ، با غرور فریاد بزن !
تو همونی که به بیداری رسید ، وقتی باد اومد صدامو ببره !
چه کسی گفته که تو سفره ی شب ، سهم خورشید من از تو بیشتره !
من تموم کردم کلام دردتو ، بعد از این نوبت توست بانوی من !
این صدا و این ترانه مال تو ، بی گذشت از نفرت من حرف بزن !
زخمی باغ عدن ، جفت من ، نیمه ی من !
عشق باشکوهتو ، با غرور فریاد بزن !
پس از گذشت چند هفته از انتشار رسمی آلبوم "حسرت پرواز" بر آن شدیم تا به تحلیل تمام ترانه های این آلبوم را در مدت چهار جلسه بنشینیم . در اولین جلسه دو ترانه ی "وقتی تو نیستی" و "حریق سبز " تحلیل می شود . همچنین چند ترانه از آلبوم تازه به بازار آمده ی "تنها تو خونه" محصولی از "آوای باربد" با صدای "کامران جهانبانی" پخش و تحلیل می شود . بخش موسیقی غربی نیزدر این جلسه با ترانه ای که در زیر معرفی شده ادامه می یابد .
/////////////////////////////////////////////////////////////////
ترانه : وقتی تو نیستی
آلبوم : حسرت پرواز
خواننده : ابراهیم حامدی
ترانه سرا : ایرج جنتی عطایی
آهنگساز : شوبرت آواکیان
تنظیم کننده : شوبرت آواکیان
وقتی تو نیستی ، گم میشه آفتاب
خاکستر می شه ، حریر مهتاب
از رفتنت من ، پر می شم از شب
شب دلهره ، شب اضطراب
وقتی تو نیستی ، دنیا شب می شه
شب از دل من ، شب تا همیشه
بی تو هر نفس تکرار ترسه
لحظه لحظه نیست ، نبض تشویشه
بی تو نه صدا مونده نه آواز
نه اشک غزل نه ناله ی ساز
بالی اگه هست از جنس کوهه
از رنگ خاک و حسرت پرواز
هیچکی عاشقت ، اینجور که منم
نبود و نشد ، لاف نمی زنم
من از تویی که بد کردی با من
گله می کنم ، دل نمی کنم
بی تو نه صدا مونده نه آواز
نه اشک غزل نه ناله ی ساز
بالی اگه هست از جنس کوهه
از رنگ خاک و حسرت پرواز
/////////////////////////////////////////////////////////////////
ترانه : حریق سبز
آلبوم : حسرت پرواز
خواننده : ابراهیم حامدی
ترانه سرا : زویا زاکاریان
آهنگساز : شوبرت آواکیان
تنظیم کننده : شوبرت آواکیان
بیا کنارم سرو ناز بی تاب
بیا کنارم ، زیر طاق مهتاب
عطش ببازیم به نسیم دریا
غزل برقصیم تا طلوع فردا
بیا کنارم ساقه ی بهاره
رو فرش برگ و پولک ستاره
خمار شعرم می شکنه پش تو
عجب شرابی نفس تو داره
گل بهارم ، در اتظارم
حریق سبزی ، بیا کنارم
تن حریرت جوی عطر جاری
صدای گرمت حیرت قناری
بذلر بگیرم مثل تو دریا
تورو در آغوش ماهی فراری
بیا کنارم سرو ناز بی تاب
بیا کنارم ، زیر طاق مهتاب
عطش ببازیم به نسیم دریا
غزل برقصیم تا طلوع فردا
اگه بدونن ابر و باد و بارون
چه دلنوازه این شب مهربون
هجوم میارن روی چرت کوچه
صدای شهرو می برن آسمون
غروب گذشت و شب رسید به نیمه
تب تو می خواد گل سرخ هیمه
بگو بخوابن همه اهل دنیا
هنوز یه نیمه مونده از شب ما
گل بهارم ، در اتظارم
حریق سبزی ، بیا کنارم
/////////////////////////////////////////////////////////////////
ترانه : sun set super man
آلبوم : dream evil
خواننده : dio
ترانه سرا : ronny james dio
The night has a thousand eyes
But he moves in only places
Where the eyes can never be
The night tells a thousand lies
And when you wake up in the morning
Were you dreaming
Screaming
Tryin to hide your burnin' heart
Before somebody cuts it all away
Sunset superman
Sunset superman
Sunset superman
Somebody start the game
And the dark will just get louder
As it shouts away the light
A shadow without a name
But when he wakes up in the morning
He just won't know
Was he a hero
Trying to hide his burning heart
Before somebody cuts it all away
Sunset superman
Sunset superman
Sunset superman
Anybody can
Sunset superman
ترجمه : بزرگراه نیچه ( مرتضی الویری – عبدالحسن پیروز(
شب هزار چشم دارد
اما او تنها در جايي به حركت در مي آيد
كه چشم هاي شب هرگز آنجا حضور ندارند
شب هزار دروغ مي بافد
و آنگاه كه صبح از خواب برميخيزي
آيا خواب مي ديده اي ؟
فرياد مي زني
مي كوشي قلب سوخته ات را پنهان كني
پيش از آنكه كسي تمام آنرا دور بيندازد
ابر مرد شفق
ابر مرد شفق
ابر مرد شفق
كسي بازي را آغاز مي كند
و تاريكي بيشتر قد خواهد كشيد
همان قدر كه روشنايي را به عقب مي راند
سايه اي بدون نام
اما آن گاه كه او صبح از خواب بر ميخيزد
حقيقتاً نخواهد دانست
آيا او يك قهرمان بود ؟
مي كوشي قلب سوخته ات را پنهان كني
پيش از آنكه كسي تمام آنرا دور بيندازد
ابر مرد شفق
ابر مرد شفق
ابر مرد شفق
از كسي بر مي آيد
ابر مرد شفق
/////////////////////////////////////////////////////////////////
ضمن عرض تسلیت به خانم های طبیبی به جهت از دست دادن پدر بزرگوارشان و آرزوی صبر برای این عزیزان ، در جلسه 61 خانه ترانه ی اصفهان ترانه ای از مانی رهنما که در هیچ یک از آلبوم های وی به طور رسمی منتشر نشده را مورد بررسی قرار داده و در ادامه به سه ترانه ی ِِ اجرا شده از سه تن ازاعضای خانه ترانه اصفهان می رویم : ترانه ای از مهدی عابدی ،" ترانه هامو پس بیار" از محمد نویری و" بچه های آسمان" از مهدی ایوبی که بچه های آسمان همراه با کلیپ مربوطه شنیده خواهد شد .
از این هفته دور جدیدی از بررسی و معرفی موسیقی غربی را با اجرا و هدایت "محمد حسین هراتیان" آغاز می کنیم که در جلسه ی آ غازین ترانه ای به نام Sound_of_Silence را مورد بررسی قرا خواهد داد .
به امید دیدار تک تک علاقه مندان اصفهانی و ایرانی ِ ترانه در جلسه !
ترانه : زنجیر
ترنه سرا : نرگس خلیلی
خواننده : مانی رهنما
آهنگساز : بهنام رهنما
تنظیم : فرزاد فتاحی ، بهنام رهنما
صحبت شعر و غزل نیست ، این صدا فریاد درد ِ !
آخرین خط یه قصه ، سرگذشت یه نبرد ٍ !
اینجا هیچ ترانه ای نیست ، اینجا شاعرا غریبَن !
اینجا قصه بی ترحم ، همه آدماش عجیبَن !
اینجا دست و پا به زنجیر ، همه حرفا تو گلو گیر !
همه چیز قاصد مرگه ، چه سیاهه رنگ تقدیر !
رنگ آسمونُ اینجا ، هیچ کسی انگار ندیده !
شب بی فانوس ِ اینجا ، اینجا بارونم غریبه !!
اینجا عاشقا رو کُشتن ، اونایی که دل نداشتن !
عشقُ با دستایِ خونی ، ته ِ ... جا گذاشتن !
اینجا دست و پا به زنجیر ، همه حرفا تو گلو گیر !
همه چیز قاصد مرگه ، چه سیاهه رنگ تقدیر !
صدای بال کلاغا ، میگه اینجا جای ما نیست !
واسه عاشقا تو قصه ، هیچ جایی یه سر پنا نیست !
این صدا شعر و غزل نیست ، سرگذشت یه نبرد ِ !
اینجا هیچ ترانه ای نیست ، این صدا فریاد درد ِ !
ترنه سرا : محمد نویری
خواننده : مسعود بقایی
آهنگساز : مسعود بقایی
تنظیم : مسعود بقایی
میری سفر ، بروُ ولی ، عاشقیاموُ پس بیار !
اشکا فدایِ قدمت ، ولی چشاموُ پس بیار !
نفس نفس به عشقِ تو ، صدا شکسته تو گلوم ...
باشه ! نمی مونی ، نمون ، ولی صداموُ پس بیار !
عشق تو خونه تو رگام ، تموم ِ تار و پودمه !
عشق و جنونوُ بی خیال ، خون رگاموُ پس بیار !
نت به نُتِ غرورِ من ، چکید و پات ترانه شد ...
میری ، برو خُب به درک ، ترانه هاموُ پس بیار !
به عشق فرداهایِ خوش ، گذشته هاموُ خط زدی ...
فردا باشه واسه خودت ، گذشته هاموُ پس بیار !
سکوتِ کوچه های شب ، با پرسمون نمی شکست ...
سکوت کوچه واسه تو ، صدایِ پاموُ پس بیار !
عشق تو خونه تو رگام ، تموم ِ تار و پودمه !
عشق و جنونوُ بی خیال ، خون رگاموُ پس بیار !
نت به نُتِ غرورِ من ، چکید و پات ترانه شد ...
میری ، برو خُب به درک ، ترانه هاموُ پس بیار !
ترانه : بچه های آسمان
ترنه سرا : مهدی ایوبی
آلبوم : خزون سبز
خواننده : مسعود محمد نبی
آهنگ و تنظیم : پژمان مبرا
پشت این چراغ ِ قرمز ، زندگی نفس می گیره !
هر چی رو داده دوباره ، داره یکجا پس می گیره !
یه پسر بچه یِ تنها ، از همه دنیا فراموش ...
داره گل می فروشه اینجا ، هست و نیستِش توی آغوش !
بوته های ِ گُلِ مریم ، همه ی ِ دلبستگیشه !
آسمون ِ بی ستاره ، سرپناه ِ خستگیشه !
بچه ای که با تموم ِ بچه گی زود قد کشیده !
مردی که دستاش هنوزم بوی ِ تیله بازی می ده !
میگه : "گُل می خرین آقا ؟" ، غنچه هاش خیلی قشنگه !
ولی ما شیشه رو بستیم ، دلامون از جنس ِ سنگه !
من و تو از ته دل به ، سر و وضع اون می خندیم !
اگه وجدان غرغری کرد ، زیپ لبهاشوُ می بندیم !
ای بابا بسه گلایه ، دردُ دارم به کی می گم !
حیف که گشنگی نخوردی تا بفهمی من چی می گم !
چراغ ِ قرمزِ قصه داره سبز میشه می دونم !
شماها برین ولی من ، پیشِ این مردا می مونم !
می خوام این گُل پونه ها رو توی آغوشم بگیرم !
یا با هم زنده می مونیم ، یا کنارشون می میرم !
ترانه : Sound_of_Silence
خواننده : simon and garfunkel
اهنگ و تنظیم : simon and garfunkel
Hello darkness, my old friend;
I've come to talk with you again.
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping,
And the vision that was planted in my brain
Still remains within the sound of silence.
In restless dreams I walked alone,
Narrow streets of cobblestone.
'Neath the halo of a street lamp,
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night, and touched the sound of silence.
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never shared.
And no one dared disturb the sound of silence.
"Fools," said I, "You do not know
Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you,
Take my arms that I might lead you."
But my words like silent raindrops fell,
And echoed in the wells of silence.
And the people bowed and prayed
To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
In the words that it was forming.
And the sign said, "The words of the prophets
are written on the subway walls
and tenement halls, and whispered in the sounds of silence."
ترجمه ی ترانه ی Sound_of_Silence
مترجم : محمد حسین هراتیان
صداي سكوت
سلام تاريكي! دوست قديمي من
آمده ام تا باز با تو سخن گويم
چرا كه رويايي خزنده به نرمي دانه هايش را رها ساخت
در آن هنگام كه در خواب بودم
و رويايي كه در ذهنم كاشته شد،
همچنان در ميان صداي سكوت باقي مانده است.
در خواب هايي بي قرار به تنهايي قدم مي زدم
] در [كوچه هاي سنگفرشِ باريك
در زير هاله ي يك تير چراغ برق
يقه ام را بالا كشيدم؛ ] هوا [ سرد بود و نمناك
آن زمان كه پرتو نور هاي نئوني چشمم را آزار مي داد:
پرتو هايي كه شب را مي شكافتند و به صداي سكوت مي رسيدند.
و در روشنايي عريان مردماني را ديدم
- هزاران نفر؛ شايد هم بيشتر –
كه حرف مي زدند، بدون اينكه سخن بگويند
و مي شنيدند، بدون اينكه گوش كنند
و ترانه هايي مي ساختند كه هيچگاه زمزمه نمي شدند
و هيچ كس را جرات برهم زدن صداي سكوت نبود.
] آنگاه [به سخن در آمدم: “اي ابله ها!
نمي دانيد كه سكوت چون سرطان ريشه مي دواند،
به حرف هايم گوش فرا دهيد، سخناني كه مي تواند شما را رهنمون باشد
دستانم را بگيريد، دستاني كه به سوي شما دراز شده اند".
اما حرف هايم چون باراني بي صدا به زمين مي ريخت
و در چاه هاي سكوت پژواك مي شد.
و مردمان، خدايگان نئوني را عبادت مي كردند
خدايگاني كه به دست خويش ساخته بودندشان.
تابلو[1] پيامش را نشان داد