
با تبريك سال نو و عرض پوزش خدمت دوستان عزيز به خاطر عدم به روزرساني وبلاگ در هفتهي گذشته .
قسمت اصلي جلسهي پيشين، بحث پيرامون موسيقي رپ بود كه دو ترانه از "هيچكس" نيز تحليل شد . بنا بود كه امروز ادامهي بحث موسيقي رپ را در پيش بگيريم كه به دليل مشكلاتي اين امر به هفتهي آينده موكول شد . همچنين در جلسهي گذشته پيرامون "محسن نامجو" . موسيقي وي نيز بحث شد كه ايم مبحث نيز در هفتههاي آينده ادامه مييابد . همچنين در ادامهي "تحليل ترانههاي ديروزِ ترانهسرايان نه چندان مطرح" نيز ترانهي تاك از مسعود هوشمند نقد شد . برنامهي جلسهي امروز نيز به صورت زير است .
////////////////////////////////////////////////////////
ترانه: روسپي
خواننده : فريدون فروغي
ترانه سرا : فرهنگ قاسمي
آهنگساز : رضا جهان شمس
دكلمه :
خداوند بزرگ را به ياري مي طلبيم که در اين برهه
از زمان منجي ايران عزيز و شما هموطنان وطن
دوست باشد....
نام نيکي گر بماند ز آدمي
به کز او ماند سراي زرنگار
اي پناه هوس مرداي شب
هميشه گريه به دل خنده به لب
غمگينم از غم و غصه هاي تو
همدل آدماي بدون دل
نفسم گرم تو از شعله دل
غمگينم از غم و غصه هاي تو
واي اگه قلبت تو سينه بميره
تموم شهر منو شب ميگيره
نمي خوام که چشماي خشک تو رو تر ببينم
تو بذار غصه هاتو من روي شونم بگيرم
نمي خوام اميد تو از دل تو بيرون بشه
آخرين منزل تو رو سر تو ويرون بشه
واي اگه قلبت تو سينه بميره
تموم شهر منو شب ميگيره
///////////////////////////////////////////////////////////
ترانه: حسرت فرياد
آلبوم : حسرت فرياد
خواننده : فرجام محمدي
ترانه سرا : بابك صحرايي
آهنگساز : فرجام محمدي
تنظيم : امير پور خلجي
گریه کن اگه تو کوچه سایه سایه ترس دشنه ست
اگه آسمون هنوزم به خون پرنده تشنه ست
توی این هراس هجرت دیگه فرصتی نمونده
شب عشقمونو انگار پیلهي گریه سوزونده
میون یه گلهي گرگ که کمین ما نشستن
من و تو از شب مهتاب واسه هم قصه می خونیم
آخرین طعمه توفان باغچهي کوچیک ما بود
ولی حیف که راز تلخ گریه هاشو نمی دونیم
پشت سر تاریکی بود و روبرو جوخهي پاییز
همهي پلها شکستن اما از خواب نپریدیم
با غم و حسرت فریاد به ته قصه رسیدیم
خسته ایم از بس که اینجا بی صدا نفس کشیدیم
///////////////////////////////////////////////////////////
ترانه: شعبده باز
آلبوم : حسرت فرياد
خواننده : فرجام محمدي
ترانه سرا : بابك صحرايي
آهنگساز : بامداد بيات
تنظيم : بامداد بيات
روی صحنه نمایش تو یه شهر بی ستاره
شعبده بازی نشسته با یه شب کلاه پاره
من همون شعبده بازم که هنوز رو صحنه مونده
اما این دفه زمونه بدجوری دستمو خونده
همیشه مردم ساده گول تردستیمو خوردن
بجای دروغای من خنده هاشونو شمردن
ندیدن که پشت پرده صحنه زندونه واسه من
ندونستن که چه سخته همیشه بازیچه بودن
حالا که یاد گذشته از سرم جدا نمیشه
میون حسرت و رویا با خودم میگم همیشه
شعبده باز دیگه بسه قصه به آخر رسیده
صحنه زندگی دیگه مهلت بازی نمیده
توی این دنیا همیشه به دروغا دل سپردی
توخودت هم مثل مردم گول تردستیتو خوردی
////////////////////////////////////////////////////////////////////