به نام خدا

جلسه ی110 خانه ی ترانه مطابق هر یکشنبه ،رأس ساعت 30/16 با حضور 8 نفر از اعضا کار خود را با محوریت مد گرایی در ترانه اغاز کرد0

در ابتدا یکی از دوستان پیشنهاد کرد که در کنار برنامه های خانه ی ترانه به نقد مقاله هایی که به بررسی و نقد ترانه ها پرداخته است،پرداخته شود،که از طرف اکثریت مورد موافقت قرار گرفت0

سپس خانم شاهپوری به نکته هایی درباره ی مقاله ی خودشان اشاره کردند که پس از تعریف واژه ی مد بحث مفصلی درباره ی همین تعریف به وجود آمد،هر یک از دوستان نظر خاصی نسبت به این تعریف داشت و هیچ یک از این نظرات شبیه به هم نبود 0 آقای زارع استفاده از واژه ی« سبک» را در تعریف مد جایز نمی دانستند و با جمله ی «وام گرفتن مد ازفرهنگ های گوناگون» مخالف بودند همچنين آقاي آزادي مد را امري پويا و مبتكرانه نمي‌دانست و بر عكس آن را باعث ركود جريان هنري قلمداد كرد.

آقای بابایی فر هم از دغدغه ی خود راجع به چگونگی برداشت از مد صحبت کردند0

سپس تاریخچه ی مختصری از ترانه مورد بررسی قرار گرفت0

در ادامه به تفاوت های میان «مد»،«سبک»و«کلیشه»هم اشاره ای شد و نظر جمع بر این بود که مد و سبک دو مقوله ی کاملا" جدا از هم هستند ، یعنی مد شامل کیفیت اثر نمی شود و بيشتر در ظاهر اوامر و مسائل سطحي رخ مي‌دهد، ولی سبک مستقیما" با کیفیت آن هنر سروکار دارد0کلیشه در ترانه، تاریخ شروع مشخصی ندارد، ولی مد دارای تاریخ شروع و پایان است0

نظر آقای عاصی بر این بود که جایگاه  کلیشه در مرحله ای پس از مد قرار دارد0يعني پس از آنكه يك اتفاق در جامعه‌ي هنري مد شد، در صورت ماندگاري، به كليشه تبديل مي‌شود.

خانم خانی هم در آخر به این نکته اشاره کردند که مهمترین جنبه ی مثبت «مدگرایی در ترانه»این است که مخاطب را جذب می کند و جذب مخاطب مهمترین دغدغه ی یک شاعر و  ترانه سرا

است0

در آخر، تقریبا" همه، نظرات خودرا مبنی بر همه گیر بودن ناخود آگاه «مدگرایی»،مطرح کردند و با ترانه خوانی این دوستان جلسه رأس ساعت 19 با حضور 15 نفر از اعضا به پایان رسید:

مهدی لاری

آناهیتا مستاجران

محمد رضا بابایی فر

زهرا خانی

محسن عاصی