بنام خدا

گزارش جلسه ی 116

تاریخ برگزاری جلسه:29/7/86

ساعت شروع:16:25

ساعت پایان:18:30

اعضای حاضر :خانم ها شاهپوری ،طباطبایی،قوی،بنفشه و بهاره رادهوش،و آقایان احمدی،آقاخانی،شیریان،محسن و روزبه آزادی

جلسه با ترانه ای از اردلان سرفراز آغاز شد و در رابطه با جلسه ی آخر ماه حوزه ی هنری که در آبان ماه میزبان افشین یدالهی خواهد بود ،برنامه ریزی اولیه ای صورت گرفت0

در ادامه،جلسه وارد محور اصلی خود که نقد دو ترانه از آلبوم«سلام آخر»احسان خواجه امیری بود،شد0در ابتدا ترانه ی خیال و سپس ترانه ی زشت و زیبا که هر دو از سروده های اهورا ایمان بود ،پخش شد0

در نقد ترانه ی زشت و زیبا اصلی ترین موضوع ،واقع شدن ترانه ای نسبتا"ضعیف در مقابل یک موسیقی بسیار قوی بود که خصوصیت بارز این موسیقی خلوت بودن آن است که نظر دوستان در باره ی این موضوع تقریبا"نزدیک به هم بود0

  در ادامه با پخش ترانه ی تمومش کن که از سروده های افشین یدالهی بود به نقد ترانه ای دیگر از این آلبوم پرداخته شد0

از زبان و وزن این ترانه صحبت شد و دوستان نظر خود را راجع به تأثیر هجای اضافه ی موجود در یکی از مصرع های این ترانه بیان کردند،علی رغم اینکه خواننده به خوبی از عهده ی خوانش درست این هجا برآمده بود ،اکثرا"مخالف وجود این هجای اضافه بودند و هیچ کارایی  و پتانسیلی در این هجا نمی دیدند0دوستان کل کار را خوب توصیف کردند و به نظر بعضیها راوی ترانه منحصر به فرد بود0

آخرین سوالی که در جلسه مطرح شد و تقریبا"ذهن همه را درگیر کرد این طور عنوان شد که اگر فردی از يك موتيف يا کلید اصلی یک ترانه مثلا"اصطلاح یا جمله ی کوتاهی که احتمالا"در آغاز هر بیت اتز ترانه تکرار میشده،تقلید کند،یا به بیانی دیگر عینا" آن جمله را در ترانه ی خود بکار ببرد سرقت در ترانه انجام داده است و عیب بزرگی برای آن ترانه سرا محسوب میشود یا نه؟دوستان در این مورد نظراتی متفاوت داشتند که تمامی این نظرات به همراه دلایلشان منطقی بنظر میرسید0 در آخر با پخش ترانه ی«جدايي» و ترانه خوانی این دوستان جلسه به پایان رسید:

آقایان لاری،آقاخانی ،احمدی